Μοναξιά


Θα σας μιλήσω απόψε για μια άλλη μοναξιά Αγαπητή , αλήθεια, κι ωραία Στην αρχή τη φοβάσαι αρκετά Μετά κάπως।

Όταν αρχίζεις ν ανακαλύπτεις όμως Περιοχές άγνωστες Χώρους τόσο κοντινούς απορείς και συλλογιέσαι την εκπληκτική ανασφάλεια τη μηδαμινότητα και μοναδικότητα την εξαίσια αλήθεια την κάθοδο του νου το εύρος της καρδιάς την υπερουράνια ειρήνη τα θερμά δάκρυα ευχαριστίας και δοξολογίας για τη μόνωση κι ανεύρεση του άγνωστου εαυτού σου

Μόνος με μόνο τον Θεό τα γλυκά μεσάνυχτα δίχως λόγια δίχως φιλίες δίχως στηρίγματα αιωρούμενος δορυφορούμενος από δάκρυα.

Μοναχός Μωϋσής Αγιορείτης

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Ποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.