Θεός και το ψέμα


«Τα μεσανυχτα ο ανθρωπος που ηθελε να γινει ασκητης ειπε: «Ηρθε η ωρα να παρατησω το σπιτι μου και να παω να βρω το Θεο. Αχ, ποιος με κρατουσε τοσον καιρο μεσα σ’αυτο το ψεμα;» Ο Θεος ψιθυρισε: Εγω. Μα τα αυτια του ανθρωπου ητανε κλειστα. Με ενα μωρο αποκοιμισμενο στην αγκαλια της κειτονταν η γυναικα του και κοιμοταν ησυχη διπλα του στο κρεβατι τους…
Ο ανθρωπος ειπε: «Ποιοι ειστε εσεις που με πλανουσατε τοσον καιρο;» Η φωνη ξαναμιλησε: «Αυτοι ειναι ο Θεος». Μα εκεινος δεν ακουσε. Το μωρο εβγαλε μια φωνη μεσα στον υπνο του και σφιχτηκε πιο κοντα στη μητερα του. Ο Θεος προσταξε: «Στασου ασυλλογιστε, μην αφηνεις το σπιτι σου!». Μα εκεινος δεν ακουσε τιποτε. Ο Θεος αναστεναξε και ειπε θλιμενος: «Γιατι ο δουλος μου με παρατα και πηγαινει αλλου να με γυρεψει;»

Ραμπιτρανάθ Ταγκόρ

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Ποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.